Nakita ko ang Maynila ng Disyembre
Panahon ng mga ilaw na hugis-bituin sa bawat bintana
Sa daungan ng langit — mga pangalang sulat-kamay, at mga lobo
Iniwan ang tulay ng erhu — tinawid ang kipot ng maitim na agos
Narinig ko — noon daw, tumawid din ang leon sa dagat na ito
Sa pinakaunahan ng salubungan
Ang sombrero ni Lolo, ang dasal ni Lola
Itinataas ng mga bata ang malapad na tarpaulin
Kasinglaki ng mga taon ng 'di pagkikita
ang pagkakasulat ng pangalan mo
Isang linggo bago 'yon, may tinig sa pintuan — Tao po!
Naunang umuwi ang kahon kaysa sa iyo
Sa bawat tawag, inuulit ang pangako
Uuwi ako —— pangako
Nagbago na ang nakasulat sa board — "Dumating na"
Sa kabila ng pinto, papalapit ang mga yabag
Ang inulit-ulit na pangako, halos narito na
—— ang karugtong ng "Uuwi ako"
Bumukas ang gate — bumuhos ang liwanag
Mga taon ng pagkakalayo, naglaho sa isang iglap
Sa halip na "Okaeri", ang islang ito'y
bukas ang mga bisig na sumisigaw —— Kain na!
Kain na! Halika na!
Uwi na tayo —— sa bahay nating lahat, halina
Mahigpit ang yakap — ayaw pang bumitaw
Kahong puno ng Pasalubong — para sa mga sumalubong
Dito sa isla — uwi ang dala, uwi rin ang pagbalik
Ang walang presyo ang pinakamabigat
Idinampi sa noo ang kamay ni Lolo
Mano po — ang basbas ay mula sa palad
Niyakap ng ina ang anak — iisang kataga lamang
Mahal kita —— mahal na mahal kita
Tawa't luha sa mga mukha — nakahanay na parang mga ilaw
Ang buong paliparan ay naging iisang salubong
Bumukas ang gate — bumuhos ang liwanag
Sa susunod na pinto, may tumatawag ng pangalan
Sa halip na "Okaeri" — naghihintay ang hapag-kainan
Mula sa singaw ng bagong saing —— Kain na!
Kanin ang yakap ng bahay na ito
Tuloy ka —— narito ang lugar mo
Sa bintana ng malayong lungsod — mga bituing binilang mo
Inawit ang "Happy Birthday" sa kabila ng screen
Tuwing sinasabi ang "Uuwi ako" — bahagyang nanginginig ang tinig
Narinig ko lahat — pati ang bawat panginginig
Tahan na
—— ang bulong na nagpapatahan sa umiiyak
Tahanan —— halos iisa ang kanilang tunog
Sa lugar na magpapatahan sa iyo — umuwi ka na
Sa pagtawid sa dagat, ang "kapayapaan" ay naging "salamat"
Salamat —— naglakbay rin pala ang salitang ito
Ngayon, sa tinig ng buong isla ——
Bumukas ang gate — bumuhos ang liwanag
May tumatakbo na — sumisigaw ng pangalan
Gaano man kalayo ang iyong paglalakbay
Hindi maglalaho ang uuwian mo ——
Uwi!
Uwian na! Uwian na! —— oras na para umuwi!
Salamat! Salamat! —— salamat sa araw na ito!
Kain na! Kain tayo! Mahal kita — nang buong tinig!
Tahanan ——
Narito — ang lugar na uuwian mo
Nang gabing iyon, sa pintuan ng isang bahay, muli —— Tao po!
Sa pagkakataong ito — hindi na kahon
Sa hapag-kainan, may isang upuang nadagdag
Narinig ko —— ang "Okaeri", hindi pala salita
kundi tunog ng pintong bumukas
Itong awit ang dala kong pasalubong
Patungo sa susunod na dagat
Nagpapatuloy ang paglalakbay.
